Daisy'nin bilmedikleri 1 ( ilk gün - araf )

Bazen bize de şıklık yapacağı tutabilir hayatın..Kuyruğun sonundasın sanırsın, siz önden buyrun denildiği anlar da olabilir.. ( Sultan makamı )


yüreği taştan bile olsa
ben sevdim mi
çabucak buluşuruz
o taş çağında
der,fazıl hüsnü dağlarca...
o yüzden devir ne olursa olsun, eğer kalp sevecekse birini tüm imkanlarını kullanır hayatın.

İş için sürekli Ankara'ya gidiyordu o dönem çocuk. Birden bir arkadaşından mesaj aldı; ''bu cumartesi toplanıyoruz'' Çağıran arkadaşı çok yakın ve çok sevdiği bir arkadaşıydı. Toplanmadaki kastı da ilkokul arkadaşlarını bir araya getirip yeni muhabbetlere yer açmaktı.

Cumartesi sabahı Ankara'dan İstanbul'a indi çocuk. Henüz yeni ilişkiye başladığı kız arkadaşını arıyarak uçak denen illetle olan macerasını sapasağlam atlattığını anlattı. Saatine baktı; bir saate kadar arkadaşlarının yanında olmalıydı. Hemen eve gidip eşyalarını bırakarak üzerini değiştirip çıktı...

Buluşma yerine vardığında yine ilk gelen oydu. Bu zaten çocuğun hayatındaki en büyük monotonluktu. Tüm buluşma yerlerine geç kalacakmış gibi alel-acele hazırlanırdı ama hep gittiğinde beklemek zorunda kalırdı. İşte o durakta arkadaşları gelsin diye beklerken birden düşünmeye koyuldu. Yıllardır görmediği arkdaşları acaba nasıl biri olmuşlardı ? O an sırtını yasladığı mağazanın camına dönerek kendini olabildiğince gözden geçirdi. Üstüne başına baktı ? Acaba çok mu büyümüştü ? yoksa hiç mi büyümemişti ?

Sonra kafasını sağ tarafa çevirdi. Tahmini 50 metre ötesinde bir kız aynı anda kafasını çevirmiş ona bakmıştı. Sonra kız kafasını gerçi çevirmişti. Çocuk ona bakadursun diğer arkadaşları gelmiş kıza doğru yaklaşmıştı. Evet tahmin ettiği kişiydi o. Hem çok değişmiş hem de hiç değişmemişti.

Bir masada toplanıp eski günleri yad ederken, çocuk; elinden geldiğince okulla alakalı ilginç ve komik anıları hatırlamaya çalışıyordu. Tek amacı onun üzerinde iyi bir etki bırakmaktı. İnsanın çok büyük istekleri olur bazen; Bazense ufacık istekleri vardır... Ve bu ufak istekler genelde olabildiğince masumanedir. ''Gittiğinde beni düşünsün, ne olursun gülsün '' gibi masumca şeylerdir.

Muhabbet bitip herkes evlerine dağıldığında çocuk kızın üstündeki giysileri hatırlamıyordu bile. Ama şu anda dahi olsa kendi giydiğini hatırlıyor. Çünkü o gün en çok ben nasılda böyle paspal bir şekilde geldim buluşmaya diye dövünmüştü. Çünkü ilkgün ve ilk izlenim çok önemliydi. Sonra telefonu çaldı, arayan sevgilisiydi. İşte o an hatırladı zaten bir sevgilisi olduğunu. Şimdi ne yapmalıydı?

Bir şarkıda söylendiği gibi;
Şimdi senden vaz mı geçmeli?
Masal olup yola devam mı etmeli ?

vakit; ayrılma vaktiydi.
vakit herşeyi baştan yazma vaktiydi...